Zelfbeschadiging

Een op de vier jongeren tussen de 12 en 19 jaar heeft ervaring met zelfbeschadiging. Het is het verwonden van je huid of lichaam door bijvoorbeeld snijden, branden, krassen, krabben, haren trekken en met het hoofd ergens tegenaan bonken. Het komt vaker voor bij meisjes.
Als het niet lukt gevoelens en/of gedachten te uiten of te verwerken zien sommigen in zelfbeschadiging een soort uitlaatklep. Het is als schreeuwen zonder gehoord te worden. De pijn helpt de gevoelens naar de achtergrond te drukken, maar dat is maar tijdelijk. Het levert littekens op, zowel lichamelijk als geestelijk. Uit schaamte worden littekens vaak goed verstopt, want zelfbeschadiging levert vaak veel onbegrip op.
Als jij je hier in herkent, zoek dan hulp. Want je moet aan de slag met het onderliggende probleem van de zelfbeschadiging.

Er is online veel informatie te vinden, er zijn lotgenoten die contact hebben en er zijn online hulpverleningsprogramma’s. Door te lezen en/of te horen hoe anderen het aanpakken kun je misschien al veel te weten te komen.

Probeer eens met je ouders, een goede vriend of familielid te praten. Dat is moeilijk, omdat je je misschien schaamt, maar zij zullen je willen helpen.

 
Meer info vind je bij:
proud2bme | wijzijnmind.nl | www.zelfbeschadiging.nl

Landelijke hulplijnen en websites:

De kindertelefoon
www.kindertelefoon.nl 0800-0432 (gratis). (Chat: via de chatbutton op de site) Chatten en bellen kan elke dag van 14 uur tot 20 uur, ook in het weekend en tijdens feestdagen.

Sensoor
www.sensoor.nl 0900 0767 (5 cent per minuut) Bellen en chatten kan 24 uur per dag

In Losser kun je terecht voor info en ondersteuning bij:
De Huisarts | WIJZ Loket Losser | Jongerensupport Losser